سؤ استفاده از ازادی بیان

افغانستان دوران زیادی از استبداد و خودکامگی و اثرات ناگوار ناشی از ان را تجربه کرده و بالاخره در این اواخر تحولات در افغانستان رقم خورد و نظام بر پایه ارزش های دموکراسی ایجاد گردید و مردم را به اینده ایشان خوشبین ساخت. البته در ابتدا قابل خوش بینی بود و مردم با امیدواری های زیادی به قضایای افغانستان می دیدند. اما متاسفانه نه حکومت افغانستان و در کل دولت افغانستان و نه نهاد های غیر حکومتی ، هیچکدام از روند پیش امده در این مدت استفاده ان چنانی که می شد نکردند ، بلکه در بسا موارد در جهت بردن کشور به طرف گذشته تلاش داشتند..

یکی از ارزش های دموکراسی در نظام های دموکراسی ، ازادی بیان است که باید در نظام دموکراتیک و بخصوص نظام که نو ارزش های انرا تجربه می کند ، با ان ، با بسیار احتیاط و دقت برخورد شود. و این ازادی بیان باید بیشتر در خدمت پیشرفت و تحول مثبت در جامعه و در حرکت تاریخ به طرف تکامل و ترقی استفاده شود تا جامعه واقعآ جایگاه خود در نظام دموکراسی پیدا کند.

اما می بینیم که در کشور ما پس از اعلان ازادی بیان در مطابقت به قانون اساسی کشور ، از ازادی بیان برای امیال شخصی ، گروهی و سلیقه ای خود استفاده می کنند نه در جهت تقویت نظام دموکراسی ، نه در جهت انکشاف کشور در عرصه فرهنگ ، دانش ، تعلیم و تربیت و اگاهی بخشی. این بزرگترین جفای است که در حق ارزش های دموکراسی روا می دارند.

یا اینکه از مفهوم ازادی بیان چیزی را درک نکردند ، یعنی ازادی بیان را این دانستند که  هر چیز بر زبان امد باید گفته شود و هر چیز قابل بیان و نشر بود نشر شود، ولو خلاف ارزش دینی ، فرهنگی و حتی تهدید برای امنیت کشور باشد ، باید بیان شود. یا اینکه برای به دست اوردن یک مشت پول از حلقات مغرض در قضایای افغانستان ، می خواهند از نام ازادی بیان برای رسیدن به مقاصد خود استفاده های سؤ کنند.

 در قانون اساسی کشور ما به هر کس حق ازادی بیان داده شده و از طرف دیگر برای اینکه ازادی بیان بیشتر از طریق رسانه ها به نمایش گذاشته می شود ، قانونی در مطابقت به قانون اساسی به نام قانون رسانه های همگانی به وجود امد تا ازادی بیان بعضی ضوابط و شرایط و محدوده های داشته باشد و از تخطی ها و تخلفات در زمینه ازادی بیان جلوگیری شود. و این بزرگترین نعمت است برای مردم که سالها مزه استبداد را جشیده اند و امروز حق ازای بیان در مطابقت به قانون اساسی و دیگر قوانین و قانون رسانه های همگانی دارند. رسالت همه است تا برای  حفظ حقوق خود و برای حفظ و حراست ارزش های خود قدم های دقیق و در مطابقت به قانون اساسی و دیگر قوانین بگذارند.

امروزها ، رسانه ای به نام" امروز" که نشراتی تلویزونی دارد ، پا را فراتر از قانون گذاشته نشرات خلاف قانون رسانه های همگانی داشته ، و در جهت دامن زدن اختلافات مذهبی و قومی در کشور ، برنامه های را پخش و نشر می کند.  اگر چه حکومت فعلا نشرات انرا قطع نموده ولی این موضوع قابل دقت است که باید مردم شریف افغانستان توجه کنند ، مردمی که سالها رنج دیده اند ، ظلمت ها را سپری نموده اند ، ولی امروز که فضای نستبآ خوبی به وجود امده ، انرا عناصر خائن و نفاق افگن نمی گذارند ادامه پیدا کند.

در این شب های اخیر تلویزون را تماشا می کردم که برخوردم به یکی از برنامه ای همین تلویزون "امروز" که تقریبآ اخیر برنامه بود ، ولی از همان اخیر برنامه تمام محتویات انرا که گفتگو با یک ملا نما و دو نفر دیگر بود ، درک کردم و  فهمیدم که موضوع چیست. موضوع قابل بحث در اینست ، از تلویزونی که از بدو شروع ان همیشه اهنگ های مست و مبتذل غربی ، هندی و افغانی و همچنان فلم های مبتذل هندی را نشرات داشته که ان هم در یک جامعه اسلامی در حقیقت خلاف ارزش های اخلاقی و دینی پنداشته می شود ، و از طرف دیگر هیچگونه نشراتی در جهت اگاهی سیاسی ، فرهنگی ، اجتماعی مردم نداشته فقط نشر همین اهنگ های مبتذل ، ولی در میان نشر همچون برنامه های خلاف اخلاق اسلامی می بینیم برنامه ای نشر می کند که از ان بوی اختلاف مذهبی میاید.

من در اینجا به عنوان کسی که باور شیعی دارم  در پی دفاع از کشور ایران نیستم بلکه به عنوان یک مسلمان متعهد و ازاد و به تاسی از ازاد اندیشان دیگر متعهد کشور به این باور هستم که ایران در کشور ما نیت خوبی ندارد و این حق سیاسی هر شهروند است که در صورت درک و یا داشتن اسناد در مورد مداخله هر کشور در امور کشور ما که یقینآ قابل واکنش است مخصوصآ در چنین شرایط بحرانی که کشور با ان مواجه است ، از خود واکنش نشان بدهد و هر گونه مداخله کشورها را در امور داخلی کشور ما به هر قسمی که می خواهد محکوم کند . و امروز همچنان اکثر اگاهان سیاسی کشور ما به مداخله کشور ایران در امور افغانستان باور دارند و این مثلی که می گویند "تا نباشد چیزی نگویند چیزها" البته این حقیقت دارد که کشور های ایران و پاکستان در امور سیاسی افغانستان مداخله می کنند ، و اگاهان ما پیرامون ان به بحث می نشینند ، ولی این فقط نظام های حکومتی انها است که این کار را می کنند نه همه مردم ، پس اگر غرض نباشد و هدف چیزی دیگر نباشد ، نباید نشان خود را متوجه مردم ، ملت و  شخصیت های مذهبی مانند امام خمینی که نه تنها در قلوب همه مسلمانان جهان جا دارد بلکه در قلوب ازاد مردان جهان هم جای خود را دارد ، و یا اینکه حمله خود را به مذهب که بین اکثر مسلمانان پیروانی دارد نمایند. اگر از رسانه خود ابزاری برای تبلیغات ضد ایران دارد باید بر ضد حکومت و نظام ایران باشد نه بر علیه مذهب که بیشتر مردم افغانستان هم پیروی همان مذهب هستند. نباید به مردم و رهبران مذهبی که در امور سیاسی کشورشان سهیم نیستند حمله نمایند .

در نخست این وظیفه حکومت و در کل دولت افغانستان است که نگذارند همچون برنامه ای در  کشور ما از طریق های مختلف راه پیدا کند که یقینآ بر ضد منافع ملی ما تمام می شود و باید واقعآ در قبال سرنوشت مردم تعهد خود را صادقانه داشته باشند و جلو انرا بگیرند و نگذارند عناصر مخرب و بی شخصیت و بی هویت به خاطر یک مشت پول که از حلقات مداخله گر و مغرض میگیرند تحت نام ازادی بیان کشور و جامعه را به طرف خشونت ، تعصب و در فرجام به بحران بکشانند. و در مورد توقف و قطع همچون تلویزون ها و رسانه های که خلاف ارزش های دینی و ملی مردم گام می گذارند بر کار خود استمرار داشته باشند ، تا کشور به طرف دموکراسی و قانون سالاری پیش برود.

دیگر اینکه روحانیت و شورای علما افغانستان اگر واقعآ در راستای ارزش های دینی خود و مسؤلیت های دینی خود امروز ملا و اخوند شدند باید در قبال حفظ وحدت اسلامی ، همدلی و یک پارچه گی امت اسلامی که بزرگترین هدف اسلام ، قران و ارزوی همه مسلمانان می باشد قدم بگذارند. و نگذارند ملا نماهای مرتجع و خائن از این فضا سؤ استفاده کرده به اسیاب باداران شان اب بریزند. کشور ما که به فضل خداوند تا امروز پیروان هر دو مذهب اهل سنت و تشیع در کنار هم یک زنده گی مسالمت امیز داشتند و اگر کدام موارد تشنجات و اختلاف و نزاع بود از ادرس نظام های فرسوده و استبدادی زمان و  احزاب سیاسی که به خود رنگ و بوی مذهبی داده بودند ، دیگر هیچگونه اختلاف و نزاع نبوده است. پس رسالت این قشر اگاه دینی است که جلو اظهارات تفرقه انگیزی ملا نماها را بگیرند.

و همچنان در اخر بگویم که رسالت فرد فرد مردم مسلمان افغانستان است که باید شعور و اگاهی دینی و سیاسی داشته باشند. و فریب توطئیه و دسیسه های خائنین کشور را نخورند که به نام ملا و روحانی و یا اگاه سیاسی تبارز می کنند و می خواهند اذهان مردم را به خود معطوف داشته و در نهایت احساسات مردم را بی جهت بر انگیزانند و کدورت ها و رذیلت های اخلاقی را در دل مردم شعله ور بسازند. بلکه با بصیرت و هوشیاری به قضایا بنگرند تا دوباره ازادی ما را و دیگر ارزش های ما را از ما نگیرند. و ما بتوانیم در یک فضای ارام و بدون دغدغه ها و اختلافات به زنده گی خود ادامه بدهیم.

سید محمد تقی فضیلت

کابل – افغانستان

29 جولای 2010